حقوق جوانان

مدرسه، مسئولیت قانونی، حمایت‌های دولتی و نقش والدین مقدمه کودکان و نوجوانان در آلمان از حمایت‌های قانونی گسترده‌ای برخوردار هستند. قانون آلمان بر این اصل استوار است که هر کودک حق دارد در محیطی امن، سالم و مناسب برای رشد جسمی، روحی و اجتماعی زندگی کند. بسیاری از خانواده‌های مهاجر پس از ورود به آلمان با مفاهیم و قوانین جدیدی روبرو می‌شوند که ممکن است با قوانین کشور مبدأ تفاوت زیادی داشته باشد. موضوعاتی مانند: مدرسه اجباری، نقش والدین در تربیت فرزند، اختیارات Jugendamt، مسئولیت کیفری نوجوانان، استفاده از شبکه‌های اجتماعی، کار کردن نوجوانان، و حقوق کودکان در خانواده از جمله مسائلی هستند که آشنایی با آن‌ها برای هر خانواده مهاجر ضروری است. این مقاله یک مقدمه کلی برای آشنایی با مهم‌ترین اصول حقوق کودکان و نوجوانان در آلمان است. در مقالات بعدی هر بخش به‌صورت جداگانه و دقیق‌تر بررسی خواهد شد. کودک و نوجوان از نظر قانون آلمان چه کسانی هستند؟ در قوانین آلمان، افراد زیر ۱۸ سال به عنوان افراد نابالغ (Minderjährige) شناخته می‌شوند. به طور کلی در بسیاری از قوانین آلمان، افراد زیر ۱۴ سال کودک (Kind)، افراد بین ۱۴ تا ۱۸ سال نوجوان (Jugendlicher) و افراد بالای ۱۸ سال بزرگسال (Volljährig) محسوب می‌شوند. قوانین کشور آلمان برای هر کدام از این رده های سنی حقوق و مسئولیت های را در نظر گرفته است. مسئولیت والدین در قبال فرزندان والدین در آلمان فقط حق نگهداری از فرزند را ندارند، بلکه مسئولیت قانونی نیز بر عهده دارند. ماده قانونی مهم § 1626 BGB – Elterliche Sorge متن قانون „Die Eltern haben die Pflicht und das Recht, für das minderjährige Kind zu sorgen.“ ترجمه «والدین حق و وظیفه دارند از فرزند زیر سن قانونی خود مراقبت و نگهداری کنند.» این مسئولیت شامل: مراقبت جسمی، تربیت، آموزش، سلامت، و حمایت مالی کودک می‌شود. مدرسه اجباری در آلمان یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های آلمان با بسیاری از کشورها، موضوع Schulpflicht یا مدرسه اجباری است. تمام کودکان موظف هستند از سن ۶ یا ۷ سالگی (بسته به قوانین ایالت محل سکونت) در مدرسه ثبت‌نام کرده و در آموزش اجباری شرکت کنند. مدت آموزش اجباری نیز بسته به ایالت متفاوت است، اما معمولاً حداقل ۹ سال تحصیل تمام‌وقت را شامل می‌شود. والدین نمی‌توانند بدون دلیل قانونی از فرستادن فرزند خود به مدرسه خودداری کنند. عدم رعایت این قانون می‌تواند منجر به اخطار رسمی، جریمه نقدی و در موارد جدی‌تر، دخالت نهادهای مسئول شود. براساس قوانین آلمان رفتن به پیش دبستانی و مهدکودک اجباری نیست، اما تحصیل از سال اول دبستان تا پایان کلاس نهم و گرفتن مدرک سیکل اجباری می باشد. حقوق کودکان در آلمان در آلمان کودک تنها تحت اختیار والدین نیست، بلکه دارای حقوق مستقل نیز می‌باشد. برای مثال هر کودک حق دارد: از خشونت و آزار محافظت شود، به آموزش دسترسی داشته باشد، از خدمات درمانی استفاده کند، و در محیطی امن زندگی کند. استفاده از شبکه‌های اجتماعی امروزه بسیاری از نوجوانان از اینستاگرام، تیک‌تاک، واتساپ، اسنپ‌چت و سایر شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. اما باید توجه داشت که رفتار در فضای مجازی نیز می‌تواند پیامدهای قانونی داشته باشد. برای مثال توهین، تهدید، انتشار تصاویر خصوصی دیگران، یا آزار اینترنتی می‌تواند مشکلات حقوقی ایجاد کند. آیا نوجوانان می‌توانند کار کنند؟ بله، اما قانون آلمان برای کار نوجوانان محدودیت‌های ویژه‌ای در نظر گرفته است. برای مثال نوع کار، ساعات کار، شرایط محیط کار باید با سن فرد متناسب باشد. هدف قانون این است که کار کردن به تحصیل و سلامت نوجوان آسیب نزند. شرایط اشتغال نوجوانان در آلمان دارای مقررات ویژه‌ای است که در مقاله‌ای جداگانه به طور کامل بررسی خواهد شد. مسئولیت کیفری نوجوانان بسیاری از والدین تصور می‌کنند افراد زیر ۱۸ سال در برابر قانون مسئولیتی ندارند. اما این تصور درست نیست. در آلمان از سن ۱۴ سالگی، نوجوان می‌تواند در برخی موارد مسئول اعمال خود شناخته شود. قوانین مربوط به جرایم نوجوانان با قوانین بزرگسالان تفاوت دارد و در مقاله‌ای جداگانه به طور کامل توضیح داده خواهد شد. تنبیه بدنی کودکان در آلمان در آلمان، تنبیه بدنی کودکان از نظر قانونی پذیرفته نیست. ماده قانونی مهم § 1631 Abs. 2 BGB متن قانون „Kinder haben ein Recht auf gewaltfreie Erziehung.“ ترجمه «کودکان حق دارند بدون خشونت تربیت شوند.» به همین دلیل کتک زدن، تنبیه بدنی شدید، یا رفتار تحقیرآمیز می‌تواند برای والدین مشکلات قانونی ایجاد کند. نقش Jugendamt یکی از نهادهایی که نام آن برای بسیاری از مهاجرین آشنا است، Jugendamt می‌باشد. وظیفه اصلی این اداره حمایت از کودکان، کمک به خانواده‌ها و حفظ رفاه کودک است. برخلاف تصور برخی افراد، هدف اصلی Jugendamt جدا کردن کودکان از خانواده‌ها نیست، بلکه کمک به خانواده‌ها و محافظت از کودکان در شرایط خطرناک است. در بیشتر موارد Jugendamt ابتدا تلاش می‌کند با ارائه مشاوره و حمایت از خانواده، مشکلات موجود را حل کند و جداسازی کودک از خانواده معمولاً آخرین راه‌حل محسوب می‌شو اشتباهات رایج خانواده‌های مهاجر برخی خانواده‌ها: قوانین مدرسه را جدی نمی‌گیرند، از حقوق و مسئولیت‌های خود آگاه نیستند، یا اطلاعات نادرستی درباره Jugendamt دریافت می‌کنند. این موضوع گاهی باعث ایجاد مشکلات غیرضروری می‌شود. هشدار مهم در آلمان، حقوق کودکان و نوجوانان بسیار جدی گرفته می‌شود. خشونت، بی‌توجهی شدید، محروم کردن کودک از تحصیل، یا به خطر انداختن سلامت کودک می‌تواند باعث دخالت نهادهای مسئول شود. نتیجه نهایی برای داشتن یک زندگی خانوادگی امن در آلمان: ✔ قوانین مربوط به کودکان را جدی بگیرید ✔ آموزش و تحصیل فرزندان را پیگیری کنید ✔ با حقوق و مسئولیت‌های خود آشنا باشید ✔ در صورت نیاز از مراکز مشاوره کمک بگیرید ✔ اطلاعات خود را از منابع معتبر دریافت کنید در آلمان، حمایت از کودکان و نوجوانان یکی از مهم‌ترین اهداف قانون‌گذار است و آگاهی از این قوانین می‌تواند از بسیاری از مشکلات خانوادگی و حقوقی جلوگیری کند.

سن و وضعیت تحصیل اجباری تمام‌وقت تعیین می‌کند چه کار پاره‌وقت یا شغل تعطیلاتی مجاز است. این راهنما محدودیت‌ها، زمان استراحت و نکاتی را توضیح می‌دهد که باید پیش از شروع کار روشن شوند. کار در تعطیلات می‌تواند اولین تجربه مفید شغلی باشد. اما افراد زیر ۱۸ سال حمایت‌های قانونی ویژه دارند؛ حتی اگر کارشان مینی‌جاب باشد یا والدین رضایت داده باشند. سن، وضعیت تحصیل اجباری تمام‌وقت و نوع واقعی کار تعیین‌کننده‌اند. دستمزد پایین، یک کار غیرمجاز را مجاز نمی‌کند. ۱. ابتدا سن و وضعیت تحصیل را مشخص کنید قانون حمایت از کار نوجوانان، افراد زیر ۱۵ سال را کودک و افراد ۱۵ تا ۱۷ سال را نوجوان محسوب می‌کند. نوجوانی که هنوز مشمول تحصیل اجباری تمام‌وقت است، اصولاً تابع مقررات کار کودکان است. پایان این دوره به قانون ایالت بستگی دارد؛ صرفاً دانستن پایه تحصیلی کافی نیست. اشتغال کودکان اصولاً ممنوع است. از ۱۳ سالگی، بعضی کارهای سبک و مناسب با رضایت دارنده حق سرپرستی امکان‌پذیر است. برای دانش‌آموزان دست‌کم ۱۵ ساله که هنوز مشمول تحصیل اجباری تمام‌وقت‌اند، استثنای دیگری وجود دارد: کار در تعطیلات مدرسه حداکثر چهار هفته در هر سال تقویمی. این سقف بین همه شغل‌های تعطیلاتی مشترک است. ۲. چه کارهایی مناسب هستند؟ آیین‌نامه حمایت از کار کودکان، برای مثال توزیع روزنامه و تدریس خصوصی، نگهداری کودک یا کار باغچه در خانه‌های خصوصی را اجازه می‌دهد، به شرط آنکه واقعاً سبک و متناسب باشند. این استثنا مجوز هر نوع کار در سوپرمارکت یا رستوران نیست. در چارچوب مقررات کودکان، سقف معمول روزانه دو ساعت و در واحد کشاورزی خانوادگی سه ساعت است. کار پیش از کلاس، هنگام کلاس و بین ساعت ۱۸ تا ۸ ممنوع است. کار با ماشین‌آلات خطرناک، خطر جدی حادثه و شرایط آسیب‌زا برای سلامت نوجوانان محدودیت ویژه دارد. استثناهایی که برای آموزش حرفه‌ای پیش‌بینی شده‌اند، خودبه‌خود شامل نیروی کمکی تعطیلات نمی‌شوند. ۳. ساعت کار و استراحت را برنامه‌ریزی کنید در اشتغال مجاز نوجوانان، قاعده عمومی هشت ساعت در روز، ۴۰ ساعت در هفته و پنج روز کار در هفته است. استثناهای قانونی ممکن است بعضی سقف‌ها را تغییر دهند. بازه معمول کار ساعت ۶ تا ۲۰ است؛ کارفرما باید هر استثنای مربوط به سن و صنف را دقیق بررسی کند. شنبه و یکشنبه اصولاً روز استراحت‌اند، مگر در استثناهای صنفی قانونی با رعایت مقررات جبران استراحت. کار بیش از چهار ساعت و نیم تا شش ساعت، دست‌کم ۳۰ دقیقه استراحت می‌خواهد؛ برای بیش از شش ساعت، حداقل ۶۰ دقیقه لازم است. هر نوبت استراحت باید حداقل ۱۵ دقیقه باشد و کار بدون وقفه بیش از چهار ساعت و نیم مجاز نیست. ساعت‌های کار نزد چند کارفرما با هم جمع می‌شوند. ۴. قرارداد و دستمزد را روشن کنید نوجوان و سرپرست بهتر است پیش از شروع، وظایف، ساعت‌ها، دستمزد و پایان قرارداد را مکتوب کنند و رضایت لازم را مشخص سازند. افراد زیر ۱۸ سال بدون مدرک پایان آموزش حرفه‌ای مشمول حداقل دستمزد عمومی قانونی نیستند. با این حال، دستمزد توافق‌شده و مقررات دیگری که ممکن است قابل اعمال باشند اهمیت دارند. مبلغ توافق را کتبی بگیرید. اداره مسئول ایمنی کار یا بازرسی صنفی و مرکز مشاوره جوانان می‌توانند کمک کنند. اگر اجازه کار از نظر اقامت لازم باشد، آن موضوع نیز باید جداگانه بررسی شود؛ مقررات حمایت از نوجوانان جای آن را نمی‌گیرد. ۵. مثال و قدم‌های بعدی دانش‌آموز ۱۶ ساله‌ای که هنوز مشمول تحصیل اجباری تمام‌وقت است، دو هفته در تعطیلات تابستان کار می‌کند. اصولاً برای بقیه تعطیلات همان سال تقویمی دو هفته دیگر باقی می‌ماند. عوض کردن کارفرما سقف را از نو آغاز نمی‌کند. - سن و وضعیت تحصیل اجباری را با مدرسه و کارفرما روشن کنید. - همه شغل‌های تعطیلاتی و ساعت‌های کار را با هم بشمارید. - وظایف، استراحت، دستمزد و رضایت را پیش از شروع ثبت کنید. - درباره کار خطرناک یا شیفت طولانی زود مشاوره بگیرید. منابع و تاریخ بررسی - JArbSchG, insbesondere §§ 2, 4–5, 8, 11, 14–17, 22 https://www.gesetze-im-internet.de/jarbschg/JArbSchG.pdf - KindArbSchV, § 2 https://www.gesetze-im-internet.de/kindarbschv/KindArbSchV.pdf - BGB, § 107 https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/107.html - MiLoG, § 22 https://www.gesetze-im-internet.de/milog/BJNR134810014.html وضعیت قانون در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. این مطلب اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی فردی نیست. برای شرایط خاص پرونده خود از متخصص کمک بگیرید.

قاعده پول توجیبی سقف ثابت یورویی ندارد و هر اشتراکی را خودبه‌خود معتبر نمی‌کند. سن، رضایت نماینده قانونی و پرداخت کامل با پولی که برای آن مصرف آزاد شده تعیین‌کننده‌اند. کلیک روی «ثبت سفارش» ممکن است فوراً صورتحساب ایجاد کند. اما اعتبار قرارداد فرد زیر ۱۸ سال، موضوع جداگانه‌ای است که قانون مدنی آلمان تعیین می‌کند. داشتن گوشی، حساب کاربری یا موجودی کافی جای شرایط قانونی را نمی‌گیرد. این مقررات اصولاً برای خرید حضوری هم کاربرد دارند. ۱. زیر هفت سال یا از هفت تا هفده سال؟ کودکان زیر هفت سال اهلیت انجام معامله ندارند و اعلام اراده معاملاتی خود آنان اصولاً باطل است. از هفتمین سالروز تولد تا رسیدن به بزرگ‌سالی، اهلیت معاملاتی محدود وجود دارد. قراردادهایی که تعهد پرداخت یا زیان حقوقی دیگری ایجاد می‌کنند، اصولاً به رضایت نماینده قانونی نیاز دارند. ارزان بودن یک پیشنهاد به معنای «صرفاً سودمند بودن از نظر حقوقی» نیست؛ حتی دوچرخه‌ای با تخفیف زیاد باید پرداخت شود. پذیرفتن هدیه‌ای بدون تعهد حقوقی ممکن است وضعیت دیگری داشته باشد. معیار، تعهد قانونی است، نه فقط منفعت اقتصادی خرید. ۲. قاعده پول توجیبی واقعاً چه اجازه‌ای می‌دهد؟ بر اساس ماده ۱۱۰ قانون مدنی، قراردادی که بدون رضایت خاص منعقد شده ممکن است از ابتدا معتبر باشد، اگر فرد کم‌سن تعهد قراردادی خود را به‌طور کامل با پولی انجام دهد که برای همان هدف یا مصرف آزاد در اختیارش گذاشته شده است. این پول باید از نماینده قانونی آمده باشد یا شخص دیگری با رضایت او آن را داده باشد. قانون سقف عمومی ثابتی مانند ۲۰ یا ۵۰ یورو تعیین نکرده است. اجازه واقعی و هدف مصرف اهمیت دارند. پولی که مشخصاً برای بلیت رفت‌وآمد مدرسه داده شده، خودبه‌خود برای بازی رایانه‌ای آزاد نیست. پول توجیبی پس‌اندازشده هم ممکن است مشمول قاعده باشد؛ اما جمع کردن پول راه دور زدن ممنوعیت مشخص والدین نیست. ۳. اشتراک، قسط و خرید درون‌برنامه‌ای در اشتراک مستمر پخش فیلم، قرارداد تلفن همراه یا خرید اقساطی، پرداخت اولین قسط معمولاً به معنای انجام کامل همه تعهدات آینده طبق ماده ۱۱۰ نیست. به همین دلیل معمولاً رضایت نماینده قانونی لازم است. حتی ماه آزمایشی رایگان نیازمند دقت است، اگر پس از آن تعهد پرداخت آغاز شود. هر خرید درون‌برنامه‌ای را باید جداگانه بررسی کرد. ذخیره بودن روش پرداخت یا اعلام سن نادرست، اهلیت کامل معاملاتی ایجاد نمی‌کند. اگر از حساب یا اطلاعات پرداخت والدین استفاده شده باشد، باید جداگانه روشن شود که چه کسی واقعاً طرف قرارداد شده است. ۴. اگر صورتحساب رسید چه کنید؟ اگر رضایت قبلیِ لازم وجود نداشته باشد، اعتبار قرارداد اصولاً به تأیید بعدی وابسته می‌شود. اگر ارائه‌دهنده طبق بند دوم ماده ۱۰۸ از نماینده قانونی بخواهد تصمیمش را اعلام کند، از زمان دریافت درخواست دو هفته فرصت وجود دارد؛ نبود تأیید در این مهلت به منزله رد آن است. والدین صرفاً به دلیل والد بودن خودبه‌خود بدهکار نمی‌شوند. اقدام عملی مناسب این است که صفحه سفارش، شرایط قرارداد، رسیدها و پیام‌ها را نگه دارید و نبود رضایت را روشن و قابل پیگیری اعلام کنید. عجولانه بدهی را نپذیرید یا توافق اقساطی امضا نکنید. نامه دادگاه و مهلت‌های آن را هرگز نادیده نگیرید؛ در اختلاف، زود از مرکز حمایت از مصرف‌کننده یا وکیل کمک بگیرید. ۵. مثال و فهرست بررسی نوجوان ۱۵ ساله‌ای بهای یک کتاب را کامل از پول توجیبی با مصرف آزاد می‌پردازد. این خرید ممکن است مشمول ماده ۱۱۰ باشد. اما اشتراک یک‌ساله با پرداخت ماهانه، صرفاً با پرداخت ماه اول بر همان مبنا معتبر نمی‌شود. - سن، طرف قرارداد و شیوه پرداخت را مشخص کنید. - منشأ پول و اجازه مصرف آن را بررسی کنید. - مدت کامل اشتراک و هزینه‌های بعدی را بخوانید. - مدارک را نگه دارید و رضایت لازم را از قبل روشن کنید. منابع و تاریخ بررسی - BGB, §§ 104–108 https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/BJNR001950896.html - BGB, § 106 https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/106.html - BGB, § 107 https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/107.html - BGB, § 110 https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/110.html وضعیت قانون در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. این مطلب اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی فردی نیست. برای شرایط خاص پرونده خود از متخصص کمک بگیرید.

محدودیت سنی الکل به نوع محصول بستگی دارد، اما برای دخانیات و ویپ اصولاً ۱۸ سال است. عمومی بودن محل، همراهی واقعی و تفاوت سرپرست قانونی با بزرگسال مأمور مراقبت نیز اهمیت دارند. در صندوق سوپرمارکت، جشن شهری یا کافه فقط این مهم نیست که چه کسی پول می‌دهد. قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مشخص می‌کند محصول به چه کسی می‌تواند تحویل داده شود و مصرف چه کسی در فضای عمومی مجاز شمرده شود. هدیه دادن توسط دوست بزرگ‌تر راه دور زدن این قواعد نیست. نوع دقیق محصول تعیین‌کننده است. ۱. آبجو و شراب؛ اصولاً از ۱۶ سالگی در رستوران، فروشگاه و دیگر فضاهای عمومی، آبجو، شراب، نوشیدنی‌های مشابه شراب، شراب گازدار و ترکیب آن‌ها با نوشیدنی غیرالکلی اصولاً فقط به افراد ۱۶ ساله و بالاتر قابل تحویل‌اند. اجازه مصرف آن‌ها به زیر ۱۶ سال نیز اصولاً ممنوع است. برای نمونه، ترکیب آبجو و لیموناد بدون نوشیدنی تقطیری در این گروه قرار می‌گیرد. استثنایی محدود برای ۱۴ و ۱۵ ساله‌ها وجود دارد، اگر دارنده حق سرپرستی شخصی آن‌ها را همراهی کند؛ برای مثال پدر یا مادری که حق سرپرستی دارد، نه هر دوست بزرگسال. سپردن کتبی مسئولیت مراقبت به بزرگسال دیگر برای این استثنای الکل کافی نیست. این استثنا برای کودک زیر ۱۴ سال وجود ندارد. ۲. نوشیدنی تقطیری و ترکیب‌های آن؛ از ۱۸ سالگی دیگر نوشیدنی‌های الکلی، به‌ویژه الکل تقطیری و کوکتل یا ترکیب حاوی آن، نباید در فضای عمومی به افراد زیر ۱۸ سال داده شوند یا مصرفشان برای آنان مجاز شمرده شود. مواد غذایی دارای مقدار بیش از ناچیز از این نوشیدنی‌ها نیز مشمول‌اند. همراهی سرپرست در این بخش استثنا ایجاد نمی‌کند. ترکیبات محصول ملاک است، نه طعم شیرین، بسته‌بندی رنگی یا درصد پایین الکل. بنابراین نوشیدنی دارای ودکا با مخلوطی که فقط آبجو و لیموناد دارد یکسان نیست. اگر برچسب روشن نیست، مواد تشکیل‌دهنده را بررسی کنید یا از فروشنده بپرسید. ۳. دخانیات و ویپ؛ حتی بدون نیکوتین از ۱۸ سالگی دخانیات، دیگر محصولات نیکوتین‌دار و ظروف آن‌ها نباید در فضای عمومی به افراد زیر ۱۸ سال تحویل داده شوند. اجازه سیگار کشیدن یا مصرف محصولات نیکوتین‌دار به آنان در این فضا نیز ممنوع است. همراهی یا رضایت والدین چنین استثنایی ایجاد نمی‌کند. این قاعده سیگار و قلیان الکترونیکی بدون نیکوتین را نیز در بر می‌گیرد، اگر مایع با المنت گرم شود و آئروسل حاصل از راه دهان استنشاق شود؛ ظروف مربوط نیز مشمول‌اند. پس «بدون نیکوتین» به معنی مجاز بودن برای نوجوان نیست. عرضه و تحویل محصولات مشمول به زیر ۱۸ سال در فروش پستی و اینترنتیِ مشمول مقررات ارسال نیز صریحاً ممنوع است. ۴. بررسی سن و مسئولیت هرجا محدودیت سنی مطرح باشد، فرد باید در صورت درخواست سن خود را به شیوه مناسب ثابت کند. برگزارکننده و فروشنده در موارد تردید باید بررسی کنند. عکس مدرک یا یک کارت خاص در همه جا الزاماً پذیرفته نمی‌شود؛ بهتر است پیشاپیش درباره مدارک قابل قبول سؤال کنید. این مقررات به‌ویژه درباره تحویل محصول و اجازه مصرف در فضای عمومی‌اند. از آن‌ها نمی‌توان نتیجه گرفت که هر نوع در اختیار داشتن توسط نوجوان خودبه‌خود جرم است. در عین حال، مجوز کلی برای مهمانی خصوصی هم نیستند؛ وظایف مراقبتی، مقررات محل و دیگر حمایت‌های قانونی همچنان اهمیت دارند. فروشنده و بزرگسال تسهیل‌کننده رفتار ممنوع ممکن است مسئول باشند. ۵. مثال و قدم‌های بعدی نوجوان ۱۵ ساله‌ای با خواهر ۲۰ ساله‌اش به جشن شهری می‌رود. حتی با برگه سپردن مراقبت از طرف والدین، استثنای ویژه آبجو اعمال نمی‌شود، مگر خواهر واقعاً دارنده حق سرپرستی باشد. تحویل ویپ هم صرف‌نظر از داشتن نیکوتین مجاز نیست. - سن و ترکیبات دقیق محصول را بررسی کنید. - حق سرپرستی را با مأموریت مراقبت اشتباه نگیرید. - مدرک مناسب اثبات سن همراه داشته باشید. - در ابهام از اداره جوانان یا مسئول محلی حمایت از نوجوانان سؤال کنید. منابع و تاریخ بررسی - JuSchG, § 9 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/9.html - JuSchG, § 10 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/10.html - JuSchG, § 1 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/1.html - JuSchG, § 2 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/2.html - JuSchG, § 28 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/28.html وضعیت قانون در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. این مطلب اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی فردی نیست. برای شرایط خاص پرونده خود از متخصص کمک بگیرید.

سینما و برنامه عمومی رقص، مقررات سنی و زمانی متفاوت دارند. این راهنما همراهی واقعی، برگه اجازه والدین و ضرورت بررسی جداگانه رده‌بندی فیلم را توضیح می‌دهد. داشتن بلیت سینما یا رضایت والدین به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که رفتن به یک برنامه شبانه مجاز است یا نه. قانون حمایت از کودکان و نوجوانان میان نمایش فیلم، برنامه عمومی رقص و رستوران تفاوت می‌گذارد. سن، نوع برنامه، ساعت و در صورت نیاز همراهی معتبر مهم‌اند. برگزارکننده می‌تواند شرایط ورود سخت‌گیرانه‌تری هم داشته باشد. ۱. در سینما زمان پایان فیلم مهم است بدون همراهی دارنده حق سرپرستی یا بزرگسال دارای مأموریت مراقبت، نمایش عمومی باید برای ۶ تا ۱۳ ساله‌ها حداکثر ساعت ۲۰، برای ۱۴ و ۱۵ ساله‌ها ساعت ۲۲ و برای ۱۶ و ۱۷ ساله‌ها ساعت ۲۴ تمام شود. کودک زیر شش سال فقط با یکی از این همراهان می‌تواند وارد شود. ملاک، پایان نمایش است، نه صرفاً زمان شروع. پیش از رزرو سانس دیرهنگام، ساعت پایان واقعی را از سینما بپرسید. قرار گذاشتن برای بردن کودک پس از فیلم، جای همراهی لازم هنگام نمایش را نمی‌گیرد. ۲. رده‌بندی سنی همچنان الزام‌آور است فیلم باید برای گروه سنی مربوط نیز مجاز باشد. رده‌های شناخته‌شده شامل بدون محدودیت سنی، از شش، دوازده یا شانزده سال و بدون مجوز برای زیر ۱۸ سال‌اند. حضور بزرگسال این مرزها را به‌طور کلی از بین نمی‌برد. استثنای ویژه اجازه می‌دهد کودکان دست‌کم شش ساله، با دارنده حق سرپرستی یا بزرگسال مأمور مراقبت، فیلم مجاز از دوازده سال را ببینند. این استثنای FSK 12 به کودک دوازده ساله اجازه دیدن فیلم FSK 16 نمی‌دهد. رده‌بندی فیلم و الزام همراهی به دلیل پایان دیرهنگام را جداگانه بررسی کنید. ۳. دیسکو و برنامه عمومی رقص افراد زیر ۱۶ سال اصولاً فقط با سرپرست قانونی یا بزرگسال مأمور مراقبت می‌توانند در برنامه عمومی رقص شرکت کنند. ۱۶ و ۱۷ ساله‌ها بدون این همراهی حداکثر تا ساعت ۲۴ می‌توانند بمانند. با همراهی معتبر، بند اول ماده ۵ همین سقف زمانی را مقرر نمی‌کند، ولی شرایط ورود و دیگر قواعد حمایتی همچنان پابرجاست. برای برنامه برگزارشده توسط نهاد به‌رسمیت‌شناخته‌شده حمایت از جوانان، یا برنامه‌ای برای فعالیت هنری یا پاسداشت سنت‌ها، استثناهایی وجود دارد: کودکان زیر ۱۴ تا ساعت ۲۲ و ۱۴ و ۱۵ ساله‌ها تا ساعت ۲۴ می‌توانند شرکت کنند. مرجع مسئول هم ممکن است استثنا صادر کند. تبلیغ با عنوان «مهمانی نوجوانان» به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که استثنا وجود دارد. ۴. همراهی واقعی یعنی چه؟ بزرگسال مأمور مراقبت کسی است که بر اساس توافق با دارنده حق سرپرستی، واقعاً مسئولیت تربیتی یا نظارت را بر عهده گرفته باشد. باید حضور داشته باشد و بتواند نظارت قابل اتکا انجام دهد. برگه تکمیل‌شده معروف به «Muttizettel» بدون همراه مناسب کافی نیست. در صورت درخواست باید مأموریت مراقبت توضیح داده یا اثبات شود و برگزارکننده در موارد تردید موظف به بررسی است. از قبل بپرسید چه مدارکی می‌خواهد. رستوران مقررات جداگانه دارد. ورود زیر ۱۸ سال به نایت‌بار و نایت‌کلاب به معنای خاص بند سوم ماده ۴ اصولاً ممنوع است؛ دیسکوی معمولی فقط به خاطر نامش لزوماً چنین مکانی نیست. همراهی نیز محدودیت الکل را به‌طور کلی لغو نمی‌کند. ۵. مثال و فهرست برنامه‌ریزی شب نوجوان ۱۵ ساله می‌خواهد فیلم مناسب سنش را ببیند که ساعت ۲۲:۳۰ تمام می‌شود. نمی‌تواند تنها به این سانس برود. بزرگسال مناسبِ مأمور مراقبت می‌تواند شرط همراهی را برآورده کند؛ برگه تنها یا کسی که بیرون منتظر بردن اوست کافی نیست. - نوع برنامه، رده‌بندی و زمان پایان را بررسی کنید. - در صورت نیاز، همراه مناسب را قطعی هماهنگ کنید. - مدرک سن و مدرک مورد قبول مأموریت مراقبت را روشن کنید. - شرایط ورود، مسیر بازگشت و دسترسی به سرپرست را از قبل هماهنگ کنید. منابع و تاریخ بررسی - JuSchG, § 11 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/11.html - JuSchG, § 5 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/5.html - JuSchG, §§ 1–2 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/1.html - JuSchG, § 2 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/2.html - JuSchG, § 4 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/4.html - JuSchG, § 14 https://www.gesetze-im-internet.de/juschg/14.html وضعیت قانون در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. این مطلب اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی فردی نیست. برای شرایط خاص پرونده خود از متخصص کمک بگیرید.

نامه پلیس به معنای اثبات جرم نیست، اما باید آن را با دقت بررسی کرد. سن هنگام وقوع عمل ادعایی، جایگاه شما در پرونده و مرجعی که احضارتان کرده است، تعیین می‌کند چه وظایف و حقوقی دارید. دریافت دعوت‌نامه پس از یک درگیری، اتهام دزدی از فروشگاه یا اتفاقی در گروه پیام‌رسان کلاس می‌تواند نوجوان و والدین را نگران کند. نخست همه صفحات نامه را بخوانید: آیا خودتان متهم هستید یا از شما به‌عنوان شاهد درباره مشاهداتتان سؤال می‌شود؟ مقررات این دو وضعیت یکسان نیست. ۱. سن در چه زمانی ملاک است؟ - زیر ۱۴ سال هنگام وقوع عمل: طبق ماده ۱۹ قانون جزا (StGB)، کودک مسئولیت کیفری ندارد و نمی‌توان او را بابت آن عمل از نظر کیفری محکوم کرد. با این حال، پلیس می‌تواند ماجرا را بررسی کند؛ حمایت خدمات رفاه نوجوانان و پیامدهای دیگر، مانند اقدامات مدرسه، همچنان ممکن است. - ۱۴ تا ۱۷ سال هنگام وقوع عمل: قانون کیفری نوجوانان اجرا می‌شود. طبق ماده ۳ قانون دادگاه نوجوانان (JGG)، مسئولیت کیفری علاوه بر سن، مستلزم رشد کافی برای درک نادرستی عمل و رفتار مطابق این درک است. - ۱۸ تا ۲۰ سال هنگام وقوع عمل: دادگاه شرایط ماده ۱۰۵ JGG را بررسی می‌کند. اگر رشد فرد همچنان در حد نوجوان بوده یا نوع، شرایط یا انگیزه عمل آن را در زمره خطاهای خاص دوره نوجوانی قرار دهد، قانون کیفری نوجوانان اجرا می‌شود. در غیر این صورت اصولاً قانون کیفری عمومی اعمال خواهد شد. سن در زمان وقوع عمل ادعایی ملاک است، نه سن هنگام رسیدن نامه. تولدی که پس از آن اتفاق افتاده، این طبقه‌بندی را خودبه‌خود تغییر نمی‌دهد. ۲. آیا حضور در وقت تعیین‌شده الزامی است؟ برای متهم: اصولاً لازم نیست صرفاً برای یک دعوت پلیس به بازجویی حاضر شوید. احضار برای حضور نزد دادستانی یا دادگاه وضعیت دیگری دارد و اصولاً حضور الزامی است. حق سکوت درباره اتهام همچنان برقرار می‌ماند. برای شاهد: احضار دادگاه یا دادستانی اصولاً الزام به حضور و ادای شهادت ایجاد می‌کند. دعوت پلیس از شاهد نیز اگر به دستور دادستانی باشد همین اثر را دارد؛ ماده ۱۶۳ بند ۳ آیین دادرسی کیفری (StPO). استثناهای قانونی محفوظ‌اند: برخی بستگان حق خودداری از شهادت دارند، طبق ماده ۵۲؛ همچنین می‌توان از پاسخ به سؤال مشخصی خودداری کرد که خطر تعقیب خود شاهد یا بستگان تعیین‌شده در قانون را ایجاد می‌کند، طبق ماده ۵۵. بنابراین توصیه کلی «نامه پلیس را نادیده بگیر» درست نیست. فرستنده، عنوان شما در پرونده، شماره پرونده، تاریخ مراجعه و توضیح حقوق را بررسی کنید. اگر ابهامی هست، پیش از موعد الزام به حضور را روشن کنید؛ درخواست تغییر وقت باید تأیید شود. ۳. حق سکوت، وکیل و کمک زبانی متهم می‌تواند درباره اتهام سکوت کند و حتی پیش از بازجویی با وکیل مدافع مشورت کند؛ ماده ۱۳۶ StPO. این حق با تکلیف قانونی ارائه مشخصات هویتی متفاوت است. بخواهید اتهام و حقوقتان به زبان قابل‌فهم توضیح داده شود و اظهاراتی را که نمی‌فهمید امضا نکنید. صرف زیر ۱۸ سال بودن به معنای داشتن وکیل رایگان نیست. در موارد مقرر در قانون، حضور وکیل ضروری است؛ ماده ۶۸ JGG. تعیین وکیل و پیامدهای احتمالی هزینه باید جداگانه بررسی شود. متهمی که آلمانی را به اندازه کافی نمی‌فهمد، برای استفاده از حقوق دادرسی خود حق برخورداری رایگان از ترجمه شفاهی یا کتبی لازم را دارد؛ ماده ۱۸۷ GVG و ماده ۱۶۳a بند ۵ StPO. این حق به معنای ترجمه کامل تک‌تک اسناد نیست. نیاز زبانی خود را زود اعلام کنید. ۴. نقش والدین و خدمات همراهی دادگاه نوجوانان در پرونده متهم زیر سن قانونی، اشخاص دارای مسئولیت تربیت و نمایندگان قانونی از حقوق اطلاع‌رسانی و مشارکت برخوردارند. با رعایت شرایط قانونی می‌توانند در بازجویی حضور داشته باشند. برای حفاظت از نوجوان یا روند رسیدگی استثناهایی وجود دارد و در موارد قانونی ممکن است بزرگسال مناسب دیگری مشارکت کند؛ مواد ۶۷ و ۶۷a JGG. والدین جای وکیل مدافع را نمی‌گیرند. خدمات همراهی دادگاه نوجوانان، Jugendgerichtshilfe، از طریق اداره جوانان یا Jugendamt، وضعیت رشد، تحصیل، خانواده و نیازهای حمایتی نوجوان را در رسیدگی مطرح می‌کند. این نهاد به دادستانی و دادگاه نیز گزارش می‌دهد. بپرسید چه اطلاعاتی منتقل می‌شود؛ گفت‌وگو با آن، مشاوره محرمانه با وکیل شما نیست. ۵. مثال: اتفاق در ۱۷سالگی، نامه در ۱۸سالگی فردی که اکنون ۱۸ سال دارد، برای اتفاقی در ۱۷سالگی دعوت پلیس به‌عنوان متهم دریافت می‌کند. آن عمل بر اساس قانون کیفری نوجوانان بررسی می‌شود. او می‌تواند پیش از اظهارنظر مشورت بگیرد و بررسی پرونده از طریق وکیل را پیگیری کند. دوستش در همان پرونده به‌عنوان شاهد و به دستور دادستانی احضار شده است: او اصولاً باید حاضر شود، هرچند هر دو نامه از یک کلانتری آمده‌اند. خاتمه پرونده، احتمالاً پس از اقدامات تربیتی، طبق ماده ۴۵ JGG ممکن است، اما تضمین‌شده نیست. ۶. فهرست اقدام‌های بعدی - نامه و پاکت را نگه دارید؛ شماره پرونده، وقت مراجعه و مهلت‌ها را یادداشت کنید. - سن هنگام عمل و نقش خود را بررسی کنید؛ از حضور الزامی بدون عذر پذیرفته‌شده غیبت نکنید. - برای فرد زیر سن قانونی حمایت فراهم کنید و زود برای مشاوره حقوقی و مترجم لازم اقدام کنید. - پیام‌ها و مدارک مرتبط را بدون تغییر حفظ کنید؛ روایت خود را با دیگر افراد درگیر هماهنگ نکنید. - در صورت بازداشت یا احتمال بازداشت، فوری کمک وکیل بخواهید و حق اطلاع‌رسانی به شخص مناسب را روشن کنید. منابع و تاریخ بررسی - StGB § 19 https://www.gesetze-im-internet.de/stgb/19.html - JGG §§ 1, 3, 38, 45, 67–68, 105 https://www.gesetze-im-internet.de/jgg/BJNR007510953.html - StPO § 163 https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/163.html - StPO § 163a https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/163a.html - StPO §§ 52, 55, 136 (amtliche Gesamtausgabe) https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/StPO.pdf - StPO § 48 https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/48.html - StPO § 161a https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/161a.html - GVG § 187 https://www.gesetze-im-internet.de/gvg/187.html وضعیت قانون در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. این مطلب اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی فردی نیست. برای شرایط خاص پرونده خود از متخصص کمک بگیرید.

خانواده‌ها می‌توانند پیش از شدیدشدن بحران از اداره جوانان کمک بگیرند. مداخله برای حفاظت از کودک شرایط قانونی و تضمین‌های رسیدگی جداگانه‌ای دارد. اگر به دلیل فشار تربیت فرزند، اختلاف یا خستگی از Jugendamt کمک بخواهید، این کار به‌خودی‌خود به جداشدن کودک از خانواده منجر نمی‌شود. حمایت تربیتی و حفاظت از کودک هر دو از وظایف این اداره‌اند، اما شرایط متفاوتی دارند. نیاز واقعی خانواده به حمایت و خطر احتمالی برای کودک مهم است، نه ملیت یا زبان خانواده. ۱. درخواست کمک و روشن‌کردن هدف آن طبق ماده ۲۷ کتاب هشتم قانون اجتماعی، دارنده حق سرپرستی وقتی تربیت متناسب با رفاه کودک تضمین نشده باشد، حق دریافت کمک مناسب و ضروری دارد. مشاوره تربیتی، حمایت در منزل یا خدمات متناسب دیگر از گزینه‌ها هستند. نوع کمک باید با وضعیت همان خانواده هماهنگ باشد. از بخش خدمات اجتماعی عمومی، Allgemeiner Sozialer Dienst، وقت بگیرید و مشکلات روزمره را با مثال توضیح دهید. برای حمایت طولانی‌مدت معمولاً برنامه‌ای مشترک به نام Hilfeplan تنظیم می‌شود. نیازها، هدف‌ها، خدمات و زمان بازبینی باید در آن مشخص باشد. والدین و کودک باید توضیح قابل‌فهم دریافت کنند و در تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشند. اگر زبان مانع است، از قبل درباره مترجم بپرسید و بخواهید عبارت‌های نامفهوم توضیح داده شود. ۲. چه زمانی نگرانی به ارزیابی خطر تبدیل می‌شود؟ اگر نشانه‌های مهمی از به‌خطرافتادن رفاه کودک به اداره برسد، ماده ۸a آن را موظف می‌کند با همکاری چند متخصص خطر را ارزیابی کند. والدین و کودک باید مشارکت داده شوند، مگر آنکه این کار حفاظت مؤثر را به خطر بیندازد. باید کمک مناسب پیشنهاد شود. گزارش دیگران به‌تنهایی اثبات خطر نیست؛ در عین حال اداره نمی‌تواند خطرهای مشخص را نادیده بگیرد. ۳. حفاظت موقت و نظارت دادگاه سپردن موقت کودک به مراقبت اداره طبق ماده ۴۲، به‌ویژه وقتی کودک خودش درخواست حفاظت کند یا خطر فوری چنین اقدامی را لازم سازد و شرایط قانونی فراهم باشد، امکان‌پذیر است. این اقدام موقتی است. کودک باید توضیح قابل‌فهم دریافت کند و بتواند فرد مورداعتمادش را مطلع کند. در صورت اعتراض دارندگان حق سرپرستی، اداره باید بدون تأخیر، در صورت وجود شرایط بازگشت، کودک را برگرداند یا تصمیم دادگاه خانواده را درخواست کند. محدودیت‌های ضروری بر حق سرپرستی را دادگاه خانواده طبق ماده ۱۶۶۶ قانون مدنی تعیین می‌کند. بر اساس ماده ۱۶۶۶a، جدایی اصولاً زمانی مجاز است که خطر با راه دیگری، از جمله حمایت عمومی، برطرف نشود. سلب کامل حق سرپرستی مرحله بعدیِ خودکار نیست. ۴. مثال: کمک برای اختلاف‌های هرروزه مادری به دلیل افزایش دعوا و مشکلات مدرسه درخواست کمک می‌کند. ممکن است برنامه مشترکی برای حمایت خانوادگی تنظیم شود. اگر نشانه‌های مشخص خشونت شدید آشکار شود، بررسی خطر نیز لازم است. پذیرش کمک جای این بررسی را نمی‌گیرد، اما می‌تواند بخشی از راه‌حل امن باشد. ۵. قدم‌های بعدی شما - بپرسید روند فعلی مشاوره است، رسیدگی به درخواست کمک است یا ارزیابی خطر برای کودک. - نام مسئول، اقدام‌های توافق‌شده و تاریخ‌ها را یادداشت کنید و نسخه برنامه کمک را بخواهید. - راه‌حل پیشنهادی خود و دیدگاه کودک را توضیح دهید. - در اختلاف‌ها از مرکز مستقل رسیدگی به شکایت یا وکیل کمک بگیرید؛ مهلت نامه‌های رسمی را فوراً بررسی کنید. - در خطر فوری منتظر وقت مشاوره نمانید: پلیس ۱۱۰ و فوریت پزشکی ۱۱۲. منابع رسمی - SGB VIII § 27 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/27.html) - SGB VIII § 36 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/36.html) - SGB VIII § 8a (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/8a.html) - SGB VIII § 42 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/42.html) - BGB § 1666a (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/1666a.html) - BGB § 1666 (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/1666.html) تاریخ بررسی مقررات: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶. این مطلب اطلاعات عمومی است و جای مشاوره حقوقی درباره پرونده مشخص را نمی‌گیرد. مرجع محلی مسئول و شرایط هر پرونده باید جداگانه بررسی شود.

کودکان و نوجوانان می‌توانند مستقیم به اداره جوانان مراجعه کنند و باید در تصمیم‌های مربوط به خود مشارکت داشته باشند. در اختلاف با خدمات حمایت از جوانان، مرکز مستقل رسیدگی به شکایت می‌تواند کمک کند. برای پرسیدن درباره تربیت، رشد یا وضعیت خانه لازم نیست به سن قانونی رسیده باشید. ماده ۸ کتاب هشتم قانون اجتماعی برای کودکان و نوجوانان حقوق مستقلی در برابر خدمات عمومی جوانان در نظر گرفته است. در تماس اول روشن کنید چه کمکی می‌خواهید، چگونه می‌توان امن با شما تماس گرفت و کدام اطلاعات می‌تواند محرمانه بماند. ۱. گفت‌وگوی اول بدون والدین می‌توانید درباره هر موضوع مربوط به تربیت و رشد خودتان مستقیماً به Jugendamt مراجعه کنید. برای این تماس اولیه به اجازه قبلی والدین نیاز ندارید. تا زمانی که اطلاع‌دادن به دارنده حق سرپرستی هدف مشاوره را از بین ببرد، حق دارید بدون اطلاع او مشاوره بگیرید. این یک شرط قانونی است؛ نه وعده‌ای کلی که هر نوع کمک بعدی برای همیشه پنهان می‌ماند. مثلاً بگویید: «می‌خواهم اول تنها صحبت کنم. اگر الان والدینم مطلع شوند، نمی‌توانم مشکلم را آزادانه توضیح بدهم.» ارائه‌دهندگان غیردولتی خدمات جوانان نیز می‌توانند مشاوره بدهند. در صورت نیاز نشانی مرکز مناسب نزدیک محل زندگی را بپرسید. ۲. محرمانگی را از ابتدا روشن کنید اطلاعات شخصی که به مشاور می‌سپارید مشمول مقررات حفاظت، به‌ویژه ماده ۶۵، است. اما استثناهای قانونی، از جمله در بعضی وضعیت‌های حفاظت از کودک، وجود دارد. پیش از بیان جزئیات حساس بپرسید: چه کسی یادداشت‌ها را می‌بیند؟ چه زمانی باید دیگران مطلع شوند؟ من چگونه در جریان قرار می‌گیرم؟ هیچ‌کس نباید در همه شرایط وعده رازداری مطلق بدهد. راه تماس امنی تعیین کنید. اگر احتمال دارد دیگران نامه، پیام یا تماس برگشتی را ببینند یا بشنوند، صریح بگویید. توضیح ساده، کمک ارتباطی لازم یا اطلاعات درباره امکان مترجم را از قبل درخواست کنید. ۳. مشارکت بیشتر از حضور در جلسه است باید متناسب با مرحله رشدتان در تمام تصمیم‌های خدمات عمومی جوانان که به شما مربوط است مشارکت داده شوید. اطلاعات باید قابل‌فهم و قابل‌دسترسی باشد. در جلسه برنامه‌ریزی کمک می‌توانید هدف‌ها، نگرانی‌ها و مخالفت‌هایتان را بیان کنید و دلیل تصمیم را بپرسید. البته مشارکت به این معنا نیست که هر تصمیمی از نظر قانون فقط با رضایت شما ممکن است. ۴. حمایت مستقل در اختلاف مراکز Ombudsstelle طبق ماده ۹a در اختلاف جوانان و خانواده‌ها با اداره جوانان یا ارائه‌دهندگان غیردولتی مشاوره می‌دهند. این مراکز مستقل‌اند و از نظر تخصصی دستورپذیر نیستند. می‌توانند حقوق را توضیح دهند، برای جلسه آماده‌تان کنند و میانجی باشند. جای دادگاه یا نمایندگی خودکار وکیل را نمی‌گیرند. تماس با آن‌ها مهلت اعتراض قانونی را متوقف نمی‌کند. مثال: نوجوانی ۱۶ساله احساس می‌کند نظرش در تغییر برنامه حمایتی نادیده گرفته شده است. او می‌تواند توضیح روشن و مشارکت بخواهد و برای آماده‌شدن برای جلسه بعد از مرکز مستقل کمک بگیرد. ۵. آماده‌سازی تماس - در چند جمله بنویسید چه اتفاقی افتاده و چه تغییری می‌خواهید. - اداره جوانان را در سایت رسمی شهر یا شهرستان پیدا کنید؛ برای اختلاف از فهرست مراکز مستقل به تفکیک ایالت استفاده کنید. - مهلت‌ها را بگویید و نامه‌های مرتبط را آماده کنید؛ ابتدا فقط اطلاعات شخصی ضروری بدهید. - درباره محرمانگی، تماس امن و همراه‌داشتن فرد مورداعتماد بپرسید. - در خطر فوری پلیس ۱۱۰ و برای فوریت پزشکی ۱۱۲ است. مرکز مستقل خدمات اضطراری نیست. منابع رسمی - SGB VIII § 8 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/8.html) - SGB VIII § 9a (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/9a.html) - SGB VIII § 65 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/65.html) - SGB VIII § 36 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/36.html) - Bundesnetzwerk Ombudschaft: Kontakte (https://www.ombudschaft-jugendhilfe.de/de/topic/6477.ombudsstellen.html) تاریخ بررسی مقررات: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶. این مطلب اطلاعات عمومی است و جای مشاوره حقوقی درباره پرونده مشخص را نمی‌گیرد. مرجع محلی مسئول و شرایط هر پرونده باید جداگانه بررسی شود.

مسئولیت خود کودک و احتمال کوتاهی والدین در مراقبت باید جداگانه بررسی شود. تابلوی «والدین مسئول کودکان خود هستند» جای این بررسی حقوقی را نمی‌گیرد. توپ شیشه‌ای را می‌شکند، دوچرخه بدنه خودرو را خط می‌اندازد یا وسیله‌ای هنگام مهمانی خراب می‌شود. اینکه کودک خسارت را ایجاد کرده، هنوز مشخص نمی‌کند چه کسی باید هزینه را بپردازد. در حقوق مدنی باید مسئولیت خود کودک، مسئولیت مستقل شخص مراقب و پوشش بیمه را از هم جدا کرد. ۱. مرزهای سنی در ماده ۸۲۸ قانون مدنی کودک زیر هفت سال طبق بند اول ماده ۸۲۸ اصولاً بابت خسارت ناشی از عمل خود مسئولیت مدنی غیرقراردادی ندارد. از هفت‌سالگی تا پیش از هجده‌سالگی، اگر استثنای خاصی وجود نداشته باشد، باید بررسی شود آیا کودک توان درک مسئولیت خود را داشته است. سایر شرایط مطالبه خسارت، مثلاً طبق ماده ۸۲۳، نیز باید برقرار باشد. وقوع خسارت به‌تنهایی به معنای اثبات تقصیر نیست. این موضوع مربوط به حقوق مدنی است. نمی‌توان سن مسئولیت کیفری را به آن تعمیم داد. کودکی که هنوز مسئولیت کیفری ندارد ممکن است با تحقق شرایط مدنی، شخصاً مکلف به جبران خسارت باشد. ۲. قواعد ویژه تصادف‌های ترافیکی بند دوم ماده ۸۲۸ برای کودکان هفت تا زیر ده سال در تصادف با وسیله نقلیه موتوری، راه‌آهن یا قطار معلق استثنای دیگری دارد. آسیب عمدی از این حمایت خارج است. رویه قضایی دشواری معمول کودکان در مواجهه با خطرهای ویژه ترافیک موتوری را در نظر می‌گیرد. صرف خسارت‌زدن به خودروی پارک‌شده، استثنا را خودکار ایجاد نمی‌کند. بنابراین نه «زیر ده سال هیچ‌وقت مسئول نیست» درست است و نه «در مورد خودروی پارک‌شده همیشه مسئول است». ۳. چه زمانی مراقب شخصاً مسئول است؟ ماده ۸۳۲ درباره وظیفه مستقل شخصی است که قانون یا قرارداد او را مسئول مراقبت کرده است. او می‌تواند با اثبات مراقبت کافی یا اینکه حتی با مراقبت درست نیز خسارت رخ می‌داد، از مسئولیت رها شود. سن، رشد، رفتارهای شناخته‌شده کودک، محیط و خطر مشخص اهمیت دارند. فاصله زمانی واحدی برای سرزدن به همه کودکان در همه موقعیت‌ها وجود ندارد. والدین فقط به دلیل والدبودن مجبور به پرداخت نیستند. از سوی دیگر، نبود مسئولیت شخصی کودک کم‌سن به‌خودی‌خود مراقب را معاف نمی‌کند. یک تابلوی عمومی درباره مسئولیت، این شرایط قانونی را تغییر نمی‌دهد. ۴. مثال و نقش بیمه کودکی شش‌ساله هنگام بازی شیشه خانه دیگری را می‌شکند. مسئولیت مدنی خود کودک اصولاً منتفی است؛ مسئولیت مراقب باید جداگانه بررسی شود. بیمه مسئولیت شخصی مطابق قرارداد پرداخت می‌کند. بعضی بیمه‌نامه‌ها صریحاً خسارت کودک فاقد مسئولیت را پوشش می‌دهند و بعضی نمی‌دهند. در موارد استثنایی، ماده ۸۲۹ نیز ممکن است بر پایه انصاف تعهد جبران ایجاد کند؛ این قاعده جایگزین عمومی نیست. ۵. اقدام مناسب پس از خسارت - اگر کسی آسیب دیده ابتدا کمک کنید؛ سپس خسارت، مکان، زمان و شاهدان را دقیق ثبت کنید. - بنویسید چه کسی واقعاً مراقبت می‌کرد و چه دستورها یا بررسی‌هایی توافق شده بود. - خسارت را سریع به بیمه مسئولیت خود اطلاع دهید و پوشش کودک را بررسی کنید. - بدون بررسی، اقرار به مسئولیت امضا نکنید و وعده کلی پرداخت ندهید. - در مطالبه‌های سنگین، اختلاف درباره ماجرا یا نزدیک‌شدن مهلت، مشاوره حقوقی بگیرید. منابع رسمی - BGB § 823 (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/823.html) - BGB § 828 (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/828.html) - BGB § 832 (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/832.html) - BGB § 829 (https://www.gesetze-im-internet.de/bgb/829.html) - BGH VI ZR 75/07, 11.03.2008 (https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Art=en&Blank=1.pdf&Datum=2008-3-11&Gericht=bgh&anz=24&nr=43418&pos=14) - BGH VI ZR 199/08, 24.03.2009 (https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Art=en&Blank=1.pdf&Datum=2009-3-24&Gericht=bgh&anz=25&nr=47880&pos=18) تاریخ بررسی مقررات: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶. این مطلب اطلاعات عمومی است و جای مشاوره حقوقی درباره پرونده مشخص را نمی‌گیرد. مرجع محلی مسئول و شرایط هر پرونده باید جداگانه بررسی شود.

رسیدن به سن قانونی نیاز واقعی به حمایت را خودکار از بین نمی‌برد. مواد ۴۱ و ۴۱a کتاب هشتم قانون اجتماعی کمک به جوانان بزرگسال، گذار و حمایت پس از پایان کمک را تنظیم می‌کنند. توانایی امضای قرارداد در ۱۸سالگی لزوماً به معنای توانایی اداره زندگی روزمره بدون کمک نیست. کسی که در خانه گروهی، خانواده سرپرست یا با حمایت بیرون از مرکز زندگی می‌کند، بهتر است زودتر برای مرحله بعد برنامه‌ریزی کند. حتی بدون سابقه استفاده از خدمات جوانان نیز نیاز به کمک قابل‌بررسی است؛ شرایط قانونی تعیین‌کننده‌اند. ۱. چه زمانی حق دریافت کمک وجود دارد؟ طبق ماده ۴۱، جوان بزرگسال تا زمانی که رشد شخصیتی او زندگی خودمختار، مسئولانه و مستقل را تضمین نکند، کمک مناسب و ضروری دریافت می‌کند. موضوع، نیاز مشخص به حمایت تربیتی و رشدی است: مثلاً ارتباط با اداره‌ها، سامان‌دادن قابل‌اتکای زندگی روزمره یا رسیدن به ثبات برای زندگی مستقل. صرف شرکت در دوره آموزش حرفه‌ای این حق را خودکار ایجاد نمی‌کند. از زمان بزرگسالی، خود فرد محور حق دریافت کمک و برنامه‌ریزی آن است. حمایت موجود صرفاً به دلیل تولد ۱۸سالگی الزاماً پایان نمی‌یابد؛ اما نوع و میزان آن باید با نیاز شناسایی‌شده هماهنگ باشد. ۲. مرزهای سنی واقعاً چه معنایی دارند؟ کمک معمولاً تا رسیدن به ۲۱سالگی ارائه می‌شود. در پرونده‌های استثنایی موجه، باید برای مدتی محدود پس از آن ادامه یابد. تعریف جوان بزرگسال در ماده ۷، یعنی فرد ۱۸ تا زیر ۲۷ سال، به معنای حق عمومی دریافت کمک تا ۲۷سالگی نیست. از سوی دیگر، ۲۱سالگی هم پایان قطعی و بدون استثنا نیست. پایان حمایت مانع دریافت دوباره یا ادامه آن با تحقق شرایط قانونی نمی‌شود. اگر پس از یک اسباب‌کشی در ابتدا موفق، دوباره به کمک نیاز پیدا کردید، مجدداً تماس بگیرید و تغییر نیازتان را دقیق توضیح دهید. ۳. انتقال میان نظام‌های حمایتی را آماده کنید اگر قرار است کمک تمام شود یا ادامه پیدا نکند، نهاد عمومی حمایت جوانان باید از یک سال پیش از زمان پایانِ درج‌شده در برنامه کمک، امکان انتقال مسئولیت به دیگر ارائه‌دهندگان مزایای اجتماعی را بررسی کند. این وظیفه بررسی است، نه تضمین تصویب هر مزیت دیگر. مسکن، هزینه زندگی، بیمه درمانی و همراهی لازم را با هم روشن کنید. برای مزایای دیگر ممکن است درخواست مستقل لازم باشد. ۴. حمایت پس از پایان را مشخص کنید ماده ۴۱a برای مدتی متناسب پس از پایان کمک، مشاوره و حمایت به میزان ضروری پیش‌بینی می‌کند. مدت و میزان باید در برنامه نهایی کمک ثبت و مرتب بازبینی شود؛ نهاد حمایت جوانان نیز باید به‌طور منظم تماس بگیرد. تعداد هفته یا ماه یکسانی در قانون برای همه تعیین نشده است. مثال: جوانی ۱۹ساله از خانه گروهی به آپارتمان می‌رود. در برنامه، مسئولان مشخص، کمک برای نامه‌های اداری و زمان بازبینی ثبت می‌شود. اگر بعداً نیاز شدیدتری پدیدار شود، بررسی دوباره کمک طبق ماده ۴۱ نیز ممکن است مطرح شود. ۵. فهرست کارهای پیش از تولد بعدی - از اداره جوانان صریحاً بررسی یا ادامه کمک طبق ماده ۴۱ را بخواهید؛ درخواست و رسید دریافت آن را نگه دارید. - مشکلات مشخص، توانایی‌های موجود و هدف‌های خود را بنویسید. - بخواهید برنامه گذار، فرد مسئول و حمایت پس از پایان در برنامه کمک ثبت شود. - در صورت رد، تصمیم کتبی بخواهید و مهلت اعتراض را بررسی کنید. - در اختلاف از مشاوره مستقل مرکز رسیدگی به شکایت یا کمک حقوقی استفاده کنید. منابع رسمی - SGB VIII § 41 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/41.html) - SGB VIII § 41a (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/41a.html) - SGB VIII § 36 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/36.html) - SGB VIII § 7 (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/7.html) - SGB VIII § 9a (https://www.gesetze-im-internet.de/sgb8/9a.html) تاریخ بررسی مقررات: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶. این مطلب اطلاعات عمومی است و جای مشاوره حقوقی درباره پرونده مشخص را نمی‌گیرد. مرجع محلی مسئول و شرایط هر پرونده باید جداگانه بررسی شود.