ماده ۷ – د ښوونیز نظام

(۱) ټول ښوونیز نظام د دولت تر څارنې لاندې دی.

(۲) سرپرستان حق لري چې د ماشوم د دیني زده‌کړو په درس کې د ګډون په اړه پرېکړه وکړي.

(۳) دیني زده‌کړه په دولتي ښوونځیو کې، پرته له غیرمذهبي ښوونځیو، یو رسمي مضمون دی. د دولت د څارنې حق ته له زیان رسولو پرته، دیني زده‌کړه د دیني ټولنو له اصولو سره سم وړاندې کېږي. هېڅ ښوونکی د خپل ارادې پر خلاف د دیني زده‌کړو تدریس ته نه شي اړ ایستل کېدای.

(۴) د خصوصي ښوونځیو د جوړولو حق تضمین شوی دی. هغه خصوصي ښوونځي چې د دولتي ښوونځیو بدیل وي، د دولت اجازې ته اړتیا لري او د ایالتي قوانینو تابع دي. اجازه هغه وخت ورکول کېږي چې خصوصي ښوونځي د خپلو تعلیمي اهدافو، امکاناتو او د ښوونکو د علمي وړتیاوو له مخې د دولتي ښوونځیو څخه ټیټ نه وي او د زده‌کوونکو ترمنځ د والدینو د مالي حالت پر بنسټ بېلتون ته وده ورنه کړل شي. که د ښوونکو اقتصادي او حقوقي حالت په کافي اندازه خوندي نه وي، اجازه نه ورکول کېږي.

(۵) یو خصوصي ابتدایي ښوونځی یوازې هغه وخت اجازه لري چې تعلیمي اداره ځانګړې روزنیزه اړتیا ومني، یا د سرپرستانو په غوښتنه، که دا د ګډ ښوونځي، مذهبي ښوونځي یا د ځانګړي فکري لید پر بنسټ ښوونځي په توګه جوړېږي او په اړوند سیمه کې د همدې ډول دولتي ابتدایي ښوونځی موجود نه وي.

(۶) مخکیني ښوونځي لغوه پاتې کېږي.