Maddê 12a: Xizmeta leşkerî û sîvîl çawa tê rêkûpêk kirin?

(1) Mêr dikarin ji dema ku 18 sal temam dikin ve ji bo xizmetê di hêzên çekdar, di Parastina Sînorê Federaliyê an jî di rêxistinek parastina sivîl de werin mecbûr kirin.

(2) Kesê ku ji ber sedemên wijdanî xizmeta leşkerî ya bi çek red dike, dikare ji bo xizmeta cîgir were mecbûr kirin. Dirêjahiya xizmeta cîgir ne divê ji dirêjahiya xizmeta leşkerî zêdetir be. Hûrgulî bi qanûnekê têne rêkêş kirin ku ne divê azadiya wijdanê zede bike û divê imkâna xizmeta cîgir jî diyar bike ku tu têkiliyek bi hêzên çekdar an Parastina Sînorê Federaliyê re nebe.

(3) Kesên ku ji bo xizmeta leşkerî nehatine gazî kirin li gorî bendên (1) an (2), dikarin di rewşa parastinê de, bi qanûn an li ser bingeha qanûnekê, ji bo xizmetên sivîl ên ji bo armancên parastinê, di nav de parastina gelê sivîl jî, di çarçoveya peywendiyên karê de werin mecbûr kirin. Mecbûrkirin di peywendiyên xizmeta qanûnî ya giştî de tenê ji bo kiryarên polîsî an jî erkên desthilatî yên rêveberiya giştî yên ku tenê di nav van peywendiyan de dikarin werin pêkanîn, destûr e. Peywendiyên karê yên di cümleya yekem de hatine gotin dikarin di hêzên çekdar de, di qada peydakirina wan de an jî di rêveberiya giştî de were damezrandin; mecbûrkirinên karê di qada peydakirina gelê sivîl de tenê ji bo pêkanîna hewcedariyên jiyanî yên bingehîn an jî ji bo parastina wan destûr e.

(4) Heke di rewşa parastinê de hewcedariya xizmetên sivîl di qada tenduristî û dermankirinê de û her weha di rêxistina nexweşxaneyên leşkerî yên cihgirtî de bi awayekî dilxwazane nehatî pêkanîn, jinên di navbera 18 û 55 salî de dikarin bi qanûn an li ser bingeha qanûnekê ji bo van xizmetan werin mecbûr kirin. Ew qet ne dikarin ji bo xizmeta bi çek werin mecbûr kirin.

(5) Berî rewşa parastinê, mecbûrkirinên li gorî bendê (3) tenê li gorî maddê 80a bendê (1) dikarin werin danîn. Ji bo amadekariyê ji bo xizmetên li gorî bendê (3) yên ku zanîn an jî şareza taybet hewce dikin, dikare beşdarbûna di bernameyên perwerdeyê de bi qanûn an li ser bingeha qanûnekê bibe mecbûrî. Ev yek ji cümleya yekem derbas nabe.

(6) Heke di rewşa parastinê de hewcedariya hêza karê di qadan de ku di bendê (3) cümleya duyem de hatine navkirin, bi awayekî dilxwazane nehatî pêkanîn, ji bo parastina vê hewcedariyê dikare azadiya Almanan a ku pîşeya xwe an cihê karê xwe bihêlin bi qanûn an li ser bingeha qanûnekê were sînorkirin. Berî hatina rewşa parastinê, bendê (5) cümleya yekem bi heman awayî tê sepandin.