کاهش ساعت کار در آلمان: پاره‌وقت دائمی یا موقت؟

می‌خواهید برای تحصیل، مسئولیت‌های خانوادگی یا وقت شخصی بیشتر، ساعات کار هفتگی را کاهش دهید. پیش از پیشنهاد برنامه جدید، تصمیم بگیرید که کاهش نامحدود می‌خواهید یا بازگشت به ساعات قراردادی قبلی در تاریخ مشخص برایتان مهم است. این انتخاب مسیر قانونی را تغییر می‌دهد.

 

پاره‌وقت دائمی طبق ماده ۸ TzBfG

حق قانونی عمومی معمولاً مستلزم رابطه استخدامی بیش از شش ماه و کارفرمایی با بیش از ۱۵ کارمند به‌طور معمول است. افراد در آموزش حرفه‌ای در این شمارش محاسبه نمی‌شوند. اندازه کل کارفرما مهم است، نه فقط تعداد افراد حاضر در شیفت شما.

 

درخواست کاهش و میزان آن را دست‌کم سه ماه پیش از تاریخ شروع موردنظر، در قالب متنی یا Textform ارائه کنید. ساعات هفتگی دلخواه و ترجیحاً نحوه توزیع آن‌ها را مشخص کنید. ایمیل خوانا با فرستنده مشخص می‌تواند این شرط را برآورده کند؛ مدرک وصول را نگه دارید. پیشنهاد را روشن توضیح دهید، اما حق قانونی عمومی به دلیل خانوادگی خاصی وابسته نیست.

 

کارفرما باید درخواست را با شما بررسی کند و اگر دلایل عملیاتی مانع نباشد، بپذیرد. قانون از اختلال قابل‌توجه در سازمان‌دهی، جریان کار یا ایمنی، و هزینه‌های نامتناسب مثال می‌زند. صرف ترجیح مدیریت به کارکنان تمام‌وقت، رد درخواست را قانونی نمی‌کند.

 

مهلت تصمیم یک‌ماهه مهم است

کارفرما باید تصمیم را حداکثر تا یک ماه پیش از شروع پیشنهادی در قالب متنی اعلام کند. طبق شرایط ماده ۸ بند ۵، اگر کاهش ساعات یا توزیع آن به‌موقع رد نشود، ممکن است آثار قانونی به نفع کارمند ایجاد شود. پیش از اینکه سکوت را توافق بر برنامه جدید تلقی کنید، شرایط و تاریخ وصول را بررسی حقوقی کنید. در زمان اختلاف، خودسرانه حضور در محل کار را کم نکنید.

 

پس از کاهش دائمی، حق خودکار بازگشت به ساعات قبلی در تاریخ دلخواه ندارید. ماده ۹ پس از درخواست متنی افزایش ساعات، در شرایط مشخص اولویتی برای یک جای خالی مناسب و متناظر ایجاد می‌کند؛ کارفرما ملزم به ایجاد جای خالی نیست.

 

پاره‌وقت موقت یا Brückenteilzeit طبق ماده ۹a

این مسیر عمومی مستلزم بیش از شش ماه اشتغال و کارفرمایی است که معمولاً بیش از ۴۵ کارمند دارد؛ افراد در آموزش حرفه‌ای در شمارش وارد نمی‌شوند. دوره درخواستی معمولاً باید بین یک تا پنج سال باشد، هرچند قرارداد جمعی قابل‌اعمال می‌تواند این بازه را تغییر دهد. ساعات کاهش‌یافته و تاریخ شروع و پایان را مشخص کنید. مهلت سه‌ماهه درخواست و بخش‌های مربوط از روند ماده ۸ نیز اعمال می‌شوند.

 

دلایل عملیاتی ممکن است رد را توجیه کنند. کارفرمایان با ۴۶ تا ۲۰۰ کارمند همچنین امکان رد بر مبنای سهمیه قانونی دارند؛ بنابراین تعداد کارکنان به‌تنهایی تضمین موافقت نیست. پس از پایان دوره موقت توافق‌شده، ساعات قراردادی قبلی دوباره برقرار می‌شود. طی این دوره قانون تغییرات بیشتر بر اساس این مقررات را محدود می‌کند؛ توافق جداگانه یا مسیر قانونی دیگری ممکن است مطرح باشد.

 

یک مثال روزمره

هفته‌ای ۴۰ ساعت کار می‌کنید و می‌خواهید برای دو سال به ۳۰ ساعت برسید. درخواست دائمی بر اساس ماده ۸ به‌خودی‌خود بازگشت پس از دو سال را تضمین نمی‌کند. اگر شرایط قانونی برقرار باشد، درخواست درست بر اساس ماده ۹a می‌تواند این بازگشت را پوشش دهد؛ در غیر این صورت، درباره توافق مکتوب و صریح مذاکره کنید.

 

فهرست بررسی

- کاهش دائمی یا دوره موقت مشخص را انتخاب کنید.

- سابقه اشتغال، تعداد کارکنان و قرارداد جمعی را بررسی کنید.

- ساعات، توزیع و تاریخ‌ها را بنویسید و مدرک وصول نگه دارید.

- مهلت تصمیم کارفرما را ثبت و پاسخ را بررسی کنید.

- اثر کاهش بر مزد، بازنشستگی و مزایای وابسته به درآمد را حساب کنید.

 

این اطلاعات عمومی است. مرخصی والدین، مرخصی مراقبت، حقوق مرتبط با معلولیت و مقررات خدمات عمومی ممکن است راه‌های دیگری فراهم کنند. پیش از تغییر حضور، از متخصص حقوق کار بخواهید رد درخواست یا ادعای کاهش خودکار را بررسی کند.

 

بررسی‌شده: ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶

 

منابع رسمی

- ماده ۸ TzBfG: کاهش دائمی

https://www.gesetze-im-internet.de/tzbfg/__8.html

- ماده ۹a TzBfG: کاهش موقت

https://www.gesetze-im-internet.de/tzbfg/__9a.html

- ماده ۹ TzBfG: افزایش ساعات کار

https://www.gesetze-im-internet.de/tzbfg/__9.html

- ماده ۴ TzBfG: رفتار برابر

https://www.gesetze-im-internet.de/tzbfg/__4.html