ماده ۶ – ازدواج و خانواده

(۱) ازدواج و خانواده تحت حمایت ویژهٔ نظام دولتی قرار دارند.

(۲) نگهداری و تربیهٔ اطفال حق طبیعی والدین و در عین حال وظیفهٔ اساسی آنان است. جامعهٔ دولتی بر اجرای این حق نظارت می‌کند.

(۳) جدا کردن اطفال از خانواده بر خلاف ارادهٔ سرپرستان آنان تنها بر اساس قانون مجاز است، در صورتی که سرپرستان در انجام وظایف خود کوتاهی کنند یا اطفال به دلایل دیگر در معرض بی‌توجهی قرار گیرند.

(۴) هر مادر حق دارد از حمایت و مراقبت جامعه برخوردار شود.

(۵) برای اطفالی که خارج از چارچوب ازدواج به دنیا آمده‌اند، باید به‌موجب قانون همان شرایط رشد جسمی و روانی و جایگاه اجتماعی که برای اطفال در چارچوب ازدواج فراهم است، فراهم گردد.