ماده ۱۹ – د اساسي حقونو محدودول – حقوقي ساتنه

(۱) تر هغه ځایه چې د دې اساسي قانون له مخې یو اساسي حق د قانون له لارې یا د قانون پر بنسټ محدودېدلی شي، دغه قانون باید عمومي وي او یوازې د یوې ځانګړې قضیې لپاره نه وي. همدارنګه قانون باید اړوند اساسي حق د مادې په یادولو سره مشخص کړي.

 

(۲) په هېڅ حالت کې د یو اساسي حق بنسټیز ماهیت ته زیان نه شي رسول کېدای.

 

(۳) اساسي حقونه د داخلي حقوقي اشخاصو لپاره هم تر هغه حده تطبیقېږي چې د هغوی له ماهیت سره مناسب وي.

 

(۴) که د چا حقوق د عامه واک له خوا نقض شي، نو هغه د محاکمو ته د مراجعه حق لري. که بله صلاحیت ټاکل شوی نه وي، نو عادي محاکمو ته مراجعه کېږي. د مادې ۱۰ د فقرې (۲) دویمه جمله پرته له بدلون څخه پاته کېږي.