Maddê 16a – Mafê Penaberiyê

(1) Kesên ku ji ber sedemên siyasî tên şopandin, mafê penaberiyê hene.

 

(2) Kesê ku ji dewletekî endamê Civakên Ewropayê an jî ji welatekî din ê sêyem tê ku lê sepandina Peymana Statûya Penaberan û Peymana Ewropî ya Mafên Mirovan tê garantî kirin, nikare li ser bendê (1) bisekine. Welatên derveyî Civakên Ewropayê yên ku şertên gotina yekem pêk tînin, bi qanûnek ku pêdivî bi pejirandina Bundesratê heye têne diyarkirin. Di rewşên gotina yekem de, tedbîrên qutkirina rûniştinê dikarin bêyî ku li dijî wan têkiliyeke qanûnî hatibe kirin, werin pêkanîn.

 

(3) Bi qanûnek ku pêdivî bi pejirandina Bundesratê heye, dikare welatên ku li gorî rewşa qanûnî, sepandina qanûn û şertên siyasî yên giştî, tê de ne şopandina siyasî û ne jî cezayê an jî muameleyên bêmirovî an jî rûmetşikên hene, werin diyarkirin. Tê hesibandin ku biyanîyek ji welatekî wiha nayê şopandin, heya ku ew rastiyan pêşkêş bike ku nîşan bidin ku li dijî vê pêşbîniyê ew ji ber sedemên siyasî tê şopandin.

 

(4) Di rewşên bendê (3) de û di rewşên din ên ku bi eşkere bê bingeh in an jî wekî bê bingeh têne hesibandin de, pêkanîna tedbîrên qutkirina rûniştinê tenê wê demê ji aliyê dadgehê ve tê rawestandin ku şikên cidî li ser qanûnîbûna tedbîrê hebin; berfirehiya kontrola dadwerî dikare were sînorkirin û gotinên dereng hatine pêşkêşkirin dikarin bêne neçaverê kirin. Hûrgulî bi qanûnê têne destnîşan kirin.

 

(5) Bendên (1) heta (4) li dijî peymanên navneteweyî yên di navbera dewletên endamên Civakên Ewropayê de an jî di navbera wan û welatên sêyem de ne, ku bi rêzgirtina peywirên ji Peymana Statûya Penaberan û Peymana Ewropî ya Mafên Mirovan derdikevin—ku divê sepandina wan li welatên peymanê were garantî kirin—rêzikên li ser berpirsiyariya vekolîna daxwazên penaberiyê, bi nav de nasîna hevpar a biryarên penaberiyê, destnîşan dikin.