ماده ۱۴ – مالکیت و حق ارث

(۱) مالکیت و حق ارث تضمین می‌شوند. محتوای آن‌ها و حدود آن‌ها توسط قوانین تعیین می‌گردد.

(۲) مالکیت تعهدآور است. استفاده از آن باید در عین حال در خدمت رفاه عمومی نیز باشد.

(۳) سلب مالکیت تنها به‌منظور تأمین منافع عمومی مجاز است. این اقدام فقط از طریق قانون یا بر اساس قانونی انجام می‌شود که نوع و میزان جبران خسارت را تعیین می‌کند. جبران خسارت باید با رعایت توازن عادلانه میان منافع عمومی و منافع اشخاص ذی‌نفع تعیین گردد. در صورت اختلاف درباره میزان جبران خسارت، مراجعه به دادگاه‌های عمومی امکان‌پذیر است.